White Jade River      
september 2017      







Hoewel de parabel over Indra's Net ook een belangrijk leerstuk van het hinduïsme schijnt te zijn — zie daarvoor Malhotra's werk — is het een van de belangrijkste themas in de chinese versie van de (of het) mahāyānistisch-boeddhistische Avatámsaka soetra. Welke stroming de parabel van welke heeft geleend, zou uitgezocht kunnen worden aan de hand van canonieke werken uit het hinduïsme en het boeddhisme — ware het niet dat ze hun werk nooit dateerden. Inhoudelijk verschillen ze overigens van elkaar, de twee werken over Indra's Net.

Gail Atkins is een van de kunstenaars geweest die zich een voorstelling van die onderlinge verbondenheid heeft proberen te maken zoals dat in de eerste, chinese versie van de Avatámsaka soetra onder woorden wordt gebracht. Daar is sprake van een verbondenheid die eerder uitgedrukt moet worden aan de hand van de theorie en praktijk van de kwantum fysica: wanneer in één ruimte deeltjes in beweging komen, dan doen ze dat ook in een andere ruimte, zonder dat er wat voor fysieke verbinding dan ook aanwezig is. Waar het menselijk brein in het geding is, is er eerder sprake van een gezien of ongezien weten dat anderen iets doen, waarop ik mezelf ook in beweging zet, in dezelfde richting, in een parallelle, of in een tegenovergestelde, maar meebewegen doe ik.
Daarmee is The Dancing Wuli Masters (1979) geen boek over zen, maar over de leer van het Hwa-jèn waarvan het onderliggende werk, de Avatámsaka soetra, pas in 1993 in zijn 'tibetaanse' versie werd vertaald. Gary Zukav had dus de juiste instincten, maar wist nog niet de schijven van sjoelbord in het juiste poortje te kletsen.

Gail Atkins is er niet in geslaagd die onderlinge weerspiegeling uit Indra's Net weer te geven, maar daar hebben we dan de tekst voor, om ons ook dit aspect van vergelijken en onderling aanjagen/beïnvloeden te laten inzien.

De bestudering en het vertalen en/of becommentariëren van een aantal canonieke boeddhistische teksten is voor mij het werk van de afgelopen 15 jaar geweest. Christenen schijnen zich niet op de borst te mogen kloppen, maar van 't boeddhisme mag het: wie tevreden kan zijn over eigen prestaties, kan met vertrouwen verder.

Wat er over 10 - 25 jaar van het Net zal verdwijnen zijn die webpagina's die bestaan dankzij een jaarlijkse bijdrage in de kas van een hostingbedrijf. De belangrijkste werken die op termijn gaan verdwijnen zijn dan m.i. het commentaar op de

Avatámsaka soetra,

De vertaling van de

Diamant soetra,

de becommentarieerde vertaling van de

Lankāvatāra soetra,

en een vertalings-kritische herziening van de engelse versie van de/het

Hart sūtra.

Dus, zou ik de lezer aanraden, download een en ander, of print het uit, want ook hier hebben we een fasetje in de geschiedenis dat gaat verdwijnen en daarna voorlopig niet meer terug komt, althans niet in de nedelandse taal.

Wat dan waarschijnlijk wel online zal blijven, ook al is het vanaf Google search scherm 30 of 60, zijn een paar historiserende, of verklarende en vertaalde stukken waardoor het boeddhisme zich expliciet onderscheidt van de westerse filosofie, of de westerse religieuze filosofie.

Tenzij het script dat online gebruikt wordt zodanig verandert dat oude "uploads" niet meer leesbaar zijn, blijven de engelstalige bijdragen over

het Ene,

het brein en bewustzijn,

medelijden en martelaarschap,

Ksémendra's raadsels,

Cittās gātā,

de leeuwenbrul,

liefde,

zonde,

gebonden zijn en ledigheid,

taboes,

uitdoving en gelijkmoedigheid,

de twee tathāgata,

en
ziel en zelf

nog wat langer in de ether hangen, vermoed ik zo. Maar alles hangt af van condities en omstandigheden, en die scheppen we niet allemaal zelf.

Naar de nieuwspagina




Nieuws over Boeddhisme is een productie van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme.
De paginas bestaan sinds september 2004.
email: white-jade-river@buddha-dharma.eu

Stichting onder nummer 20138036.