Uit het archief van www.buddha-dharma.eu




HET BOEDDHISME IN SRI LANKA

de Ola-bladen






De eerste afschriften van de oudste manuscripten

Met inachtneming van wat Dr. G.C. Mendis (eerste kolom onderaan) meldt over de Arhat Máhinda en de komst van het boeddhisme naar Sri Lanka, hebben William Hamblin en Daniel Peterson voor van 30 mei 2015 een mooi artikel geschreven over de inspanningen om de Pali-canon te behouden.

In het kort komt het er op neer dat tijdens het bewind van koning Deva-námpiya Tissa, midden derde eeuw, Indiase (met name Zuid-Indiase) boeddhistische missionarissen naar Sri Lanka, monniken en "bekeerlingen" — zo formuleren beiden het — begonnen met het gedurende enkele eeuwen memoriseren en verspreiden van Boeddha's Leer.

Als een terzijde: dat komt ons vandaag voor als grootspraak. We moeten daarbij echter bedenken dat tot op de dag van vandaag de jonge monnik wordt aangeraden geen andere filosofisch of religieus systeem te bestuderen dan het boeddhisme. Niet dat andere systemen slecht zouden zijn, of niet zouden mogen, maar aan voorbeelden uit ons eigen leven kunnen we vaststellen dat we van tijd tot tijd de neiging hebben om een ooit oppervlakkig gelezen boek te verwarren met een ander oppervlakkig gelezen boek; we zijn in staat om de ene hoofdpersoon in het andere werk te plaatsen, of de plots (plotten) te verwisselen. Dus pas wanneer de materie van de Boeddha's dharma er grondig in zit, is het gevaar van het een met het ander verwarren geweken. De in afzondering van het hiernaast Alu-vihare levende monniken moeten aan de verwachting van grondige kennis voldaan hebben.


In de eerste eeuw vC werd de canon (de Tripitaka, de "drie manden") voor het eerst geformaliseerd, gebaseerd op de uitkomst van besprekingen tijdens het Vierde boeddhistische Concilie (seminar) van Sri Lanka.
Omdat gevreesd werd dat de oorspronkelijke palmblad-manuscripten het niet lang meer zouden houden werd in die eerste eeuw een begin gemaakt met het overschrijven op nieuwe palmbladen. Die palmbladen heten in het sinhalees "ola-bladen". Dat gebeurde in de Alu-vihare in de grotten nabij Mátale. Daar gingen als heremiet levende monniken aan de slag. Het is nog steeds de Aluvihare-canon die gehanteerd wordt voor nieuwe uitgaven en vertalingen naar andere talen.
Een ander verslag over de ola-collectie vinden we op Sri Lanka Heritages.


Terug naar Pagina 1







Deze pagina is er een op de site www.buddha-dharma.eu
www.buddha-dharma.eu is eigendom van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme