Uit het archief van www.buddha-dharma.eu






VIETNAM

Geschiedenis van het Boeddhisme

Vietnam, drukblokken, en Vinitaruci
Inrichting en leiding in oostaziatische en vietnamese tempelgemeenschappen
Thich Huyen Quang en de UBCV

Vietnam, drukblokken, en Vinitaruci
Op 8 oktober 2012 werd bekendgemaakt dat een collectie van meer dan 3000 houten drukblokken die bewaard worden in de Vietnamese Vinh Nghiem-pagoda de Unesco Werelderfgoed-erkenning heeft gekregen.

De blokken werden in de 14de eeuw uitgesneden en de teksten behelzen de canon van de Truc Lam (bamboebos) zen-traditie die in de 11de eeuw werd gevestigd — hoewel de eerste patriarch van deze richting, Truc Lam Dau Da (koning Tran Nhan Tong), leefde van 1258 tot 1308.

De geschiedenis van het boeddhisme in Vietnam zegt dat zen, toen nog dhyána geheten, in het jaar 580 geïntroduceerd werd door een Indiase monnik met de naam Vinitaruci (Vietnamees: T́-ni-da-lu-chi). Deze Indiër zou een leerling zijn geweest van de derde patriarch van het Chinese zen: Jianzhi Sengcan (Tsang Tsan) die in 606 overleed. Was de tweede patriarch Huike (hweikù) een mysticus wiens woorden, zeker voor niet ingewijdden, maar moeilijk te volgen waren, van Sengcan is al helemaal weinig bekend.

Wat hij wel heeft nagelaten is het zeer populaire gedicht Faith in Mind dat nog regelmatig wordt gereciteerd door zengemeenschappen, zeker die uit de rinzai-richting die hem als een van de aartsvaderen ziet. Faith in Mind heeft verschillende vertalingen, die soms beduidend van elkaar afwijken. Het lied of de recitatie is ook geadopteerd door de gemeenschap rond Thich Nhat Hahn die het uit zijn vaderland Vietnam heeft meegenomen naar Frankrijk en verder.

Vinita-roetsjie werd hoogstwaarschijnlijk geboren op een moment dat Bodhidharma (482–539) al aangekomen was in China. En zeevarenden — lang leve de kletstantes — brachten het verhaal over Bodhidharma's reis en landing mee terug naar India. En Vinitaruci moet gedacht hebben dat dit helemaal geen slecht idee was; hij was toch al op tournee naar het verre China, 's eens kijken wat er in zo'n ander ver land te verhapstukken viel. Hij heeft dan ook de traditie gevestigd die, zeker in Japan, zegt dat er "brahmanen" in Vietnam waren, dat wil zeggen, volgelingen van Vinitaruci, Khmer die vanuit Siam/Cambodja al met boeddhisme in aanraking waren gekomen. Je kan het slechter treffen.

Geschiedenis heeft het dat Vinitaruci de eerste vihāra (monialen-onderkomen) heeft gebouwd, bouwwerken die in het Vietnamees in later eeuwen consequent pagoda zullen worden genoemd. Vinitaruci overleed in 594 in de Phap Vân (Diên Ung of Chua Dâu) pagoda in Ha Bac.

Tussen de elfde en het midden van de 12de eeuw lijkt zijn zenlijn competitie te krijgen door de "wall gazing" zentraditie die werd gesticht door Vô Ngôn Thông (in tegenstelling tot de praktijk waar zennis niet naar de muur gericht zitten), en door de Thao Duong-lijn. De monnik-stichter die aan de laatste traditie zijn naam verleende leefde van 1069 tot 1210. Onder deze laatste monnik ontwikkelde zich heel sterk de gedachtengang dat Boeddhas tussenbeide kunnen komen ten bate van het individu. (De straffende hand gods is een concept dat fundamenteel vreemd is aan het boeddhisme, evenals de gedachte dat het hoogste doel door de mens niet bereikt mag worden — de monotheïstische dualiteitsgedachte).
De filosofie over Boeddha's helpende en reddende activiteit — "wordt als mij, de wereld wordt er beter door" — werd voorafgegaan en ingeleid door een al heel vroeg vermaatschappelijken van de monialentraditie: welzijnswerken lijken zo oud als het Vietnamese boeddhisme te zijn, zegt Quach Thanh Tam in zijn Poésie et spiritualité dans l'ancien Viet Nam.

Meer over de Linji-chan-lijn van Vietnam op de zevende bijlage bij het verhaal over Linji.



Inrichting en leiding in oostaziatische en vietnamese tempelgemeenschappen
22 oktober 2012
In het dorp Hathiyar, in het district van Bodhgaya gaat het Siddhartha Compassion Trust, een Vietnamees-Amerikaans initiatief een school met daaraan verbonden een kliniek bouwen. Dit werd op 18 oktober bekendgemaakt.
De leiding over het project zou volgens een verslag door persbureau ANI een monnik met de naam Thainthuc zijn.

Mogelijk is hier een posthuum initiatief uit naam van de op 26 november 2011 overleden Thich Thanh Tu, die vice-voorzitter was van de Vietnam Buddhist Sangha’s Executive Council.
Het is heel gebruikelijk dat enige tijd na het overlijden van iemand met enige status nog werkzaamheden in zijn naam worden verricht. Dit met het morele verdienste vergaren, resp. verdienste (Skr.: punya) overdragen als achtergrond en basis.

U moet met het Youtube-filmpje (/www.youtube.com/watch?v=kJABKCmF5Wg&feature=related) geduld hebben. Op een gegeven ogenblik ziet u dat Thich Than Tu ergens in het park wordt begroet door een monnik met een staf in de hand. Veel grotere mahāyana, resp. zengemeenschappen hebben een of meerdere monialen die de rest van hun leven wijden aan meditatie alleen. Ze doen niet mee aan de dagelijkse liturgie, en vertonen zich zelden in het openbaar. We zien hoe beiden elkaar met respect benaderen. Bovendien is het opmerkelijk dat de Vietnamese boeddhistische gemeenschap, zo relatief kort na de oorlog, en na zo'n anti-religieuze maoïstische periode ook wat dit betreft de draad weer heeft weten oppakken. De film is opgenomen in een Truc Lam klooster. Zie hierboven.

We zien tegen het eind van de film dat de monialengemeenschap formeel respect betuigt aan de gast. Dat betekent dat men zich voor de duur van zijn verblijf onder zijn gezag stelt. Het is dan echter al avond, en aangenomen mag worden dat de gast nog diezelfde avond of de volgende ochtend terug zal gaan naar zijn eigen tempel. Het overdragen van de tempelleiding is daarmee een formeel gebaar — dat doe je nu eenmaal — maar heeft geen praktische consequenties. Pas wanneer een zittend abt de idee heeft dat er voor de gemeenschap voordeel zit in overname door de bezoeker, bijvoorbeeld omdat hij oud is en geen opvolger heeft weten te vinden, dan zal de overdracht op een eerder moment van de dag plaatsvinden, en zal de gast ook langer blijven om door zijn aanwezigheid — niet in woord, maar in daad — van zijn abtschap te getuigen tegenover de rest van de gemeenschap.

Deze daad van formeel en min of meer zwijgend de leiding overdragen komen we tegen in de verschillende verhalen waarin zenmeesters, c.q. abten uit het vroege Chinese zen (chan) worden behandeld. Ook het Vietnamese zen heeft zijn wortels in China.
Er is in die verhalen dan sprake van "woordloos" de leiding overdragen aan een opvolger: beiden weten hoe de hazen lopen, de gemeenschap komt er te gelegener tijd achter wanneer op een dag een nieuwe abt op de hoge zetel van de Dharma plaatsneemt. Het legt op beiden, de afscheid nemende abt en degeen die zijn taak overneemt, een grote verantwoordelijkheid. Ofwel de gemeenschap legt zich middels de getoonde geknielde buiging neer bij de overdracht, ofwel een tempelgemeenschap kan op een enkele dag teruglopen van enkele tientallen of honderden naar nul of een handjevol. De monialen hebben de keus: ofwel ze accepteren de nieuwe leiding, ofwel ze trekken naar elders. Dat behoeft geen toestemming of uitleg.



Thich Huyen Quang en de UBCV

Op 5 juli 2008 (zaterdag in Vietnam) overleed de eerwaarde vietnamese monnik (thich) Huyen Quang op de leeftijd van 87 jaar. Hij overleed in zijn pagoda, en niet in het ziekenhuis waar hij de laatste jaren werd verpleegd, en waar hij geen bezoek mocht ontvangen.
Thich Huyen Quang overleed als hoofd over de buiten de wet geplaatste Unified Buddhist Church of Vietnam (UBCV).


In 1977 kwam het tot een conflict tussen de vietnamese regering enerzijds en de UBCV anderzijds. De vietnamese overheid had het besluit opgevat om alle religieuze organisaties te nationaliseren — de Hoa Hao-beweging is daar het meest frapante voorbeeld van — en hen onder bewaking van overheidspersoneel te plaatsen.
De UBCV wilde onafhankelijk blijven, en in een 8 december 1978-proces werd Huyen Quang veroordeeld. Vanaf 15 februari 1982 werd hij, en later ook zijn ondervoorzitter Thich Quang Do, onder huisarrest geplaatst.
Na het overlijden van de overste van de UBCV, de eerw Don Hau, werd Thich Huyen Quang in april 1992 tot zijn opvolger benoemd. Hij is er vanuit zijn isolement in geslaagd te blijven communiceren met de buitenwereld, maar blijkt getuige een video-file van 2010 geen of te weinig kennis meer te hebben van de manier waarop Vietnam evolueert. In januari 2014 werd het benoemen of herbenoemen van een uitvoerend comité van de UBCV verhinderd door arrestatie van bestuursleden die onderweg waren naar een constituerende vergadering.






Deze pagina is er een op de site www.buddha-dharma.eu
www.buddha-dharma.eu is eigendom van White Jade River, Instituut voor Boeddhisme